Крыжапаклонная нядзеля

Трэцяя нядзеля Вялікага Посту называецца «Крыжапаклонная». Падчас Усяночнага чування гэтага дня, пасля Вялікай Літургіі, Крыж урачыстай працэсіяй выносяць у цэнтр храма і застаецца там увесь тыдзень. Варта адзначыць, што тэма Крыжа, якая дамінуе ў гімналогіі гэтай нядзелі, разгортваецца не ў сэнсе пакут, а перамогі і радасці. Сэнс усяго зразумелы. Мы знаходзімся ў сярэдзіне Вялікага Посту. З аднаго боку, фізічныя і духоўныя намаганні, калі яны сур’ёзныя і настойлівыя, пачынаюць адчувацца, іх цяжар цяжэйшы, наша стомленасць больш відавочная. Нам патрэбна дапамога і падтрымка. З іншага боку, пераносячы гэтую стомленасць, дасягнуўшы гэтай кропкі ўзыходжання, мы пачынаем бачыць канец нашага шляху, і пасхальныя прамяні набіраюць сілу. Вялікі пост — гэта нашае самараспяцце, наш, хоць і абмежаваны па сваёй прыродзе, досвед выканання Хрыстовай запаведзі, якую мы чуем у евангельскім чытанні гэтай нядзелі: «Хто хоча ісці за Мною, няхай адрачэцца ад сябе, возьме крыж свой і ідзе за Мною» (Мк 8, 34). Аднак мы не можам узяць свой крыж і ісці за Хрыстом, калі не прымем Яго крыж, які Ён прыняў дзеля нашага збаўлення. Менавіта Крыж, але не наш, ратуе нас. Менавіта Яго крыж дае не толькі сэнс, але і сілу іншым. Мы падобныя да тых, хто, стаміўшыся ісці па доўгай і цяжкай дарозе, бачыць прыгожае дрэва з мноствам лісця, садзіцца ў яго цені, каб трохі адпачыць, а потым, быццам абноўленыя, працягваюць свой шлях. Ці іншы прыклад: калі прыходзіць цар, спачатку перад ім з’яўляюцца яго сімвалы, а потым з’яўляецца ён сам, радуючыся перамозе, і яго падданыя радуюцца разам з ім. Падобным чынам, наш Гасподзь Ісус Хрыстос, які паказвае нам сваю перамогу над смерцю і з’яўляецца перад намі ў славе Уваскрэсення, пасылае загадзя свой скіпетр, царскі сімвал — жыватворны Крыж, і гэта напаўняе нас радасцю і рыхтуе нас да сустрэчы, наколькі гэта магчыма, з самім Царом, каб мы маглі выказаць павагу да яго перамогі… (Крыніца: Аляксандр Шмеман, Вялікі пост)